Een leven nog zo pril en klein
Een leven nog zonder eigen wil
Veilig geborgen in de moederschoot
Daarbuiten vond jij de stille dood
Negen maanden had je bijna volbracht
Maar ons lot lag in Gods macht
Je was zo mooi, zo zacht, zo fijn
Heel even maar mocht je bij ons zijn
Hoeveel we van je houden zul je nooit weten
Maar wij zullen je nooit vergeten!